Hoe ons sociale leven verandert

Door de coronacrisis is er veel veranderd, dat is niemand ontgaan. Omdat we allemaal zo bezig zijn met het 'nieuwe normaal' in de vorm van het gaan van handen geven naar ellebogen aantikken, het houden van afstand in het openbaar vervoer en bij feesten en concerten, en tegelijkertijd dat alles ooit wel weer terúg zal gaan normaal en we weer lekker uit eten kunnen, naar de bioscoop, naar shows van je favoriete artiest, staat men minder stil bij de grote veranderingen die op psychologisch vlak plaatsvinden vanwege de coronacrisis. Zo zien we op het gebied van sociale contacten nu al een enorme verandering plaatsvinden die velen niet hadden verwacht en die waarschijnlijk minder snel zal terugveranderen, ook als we weer terug zouden gaan naar het 'oude' normaal. 

Sociale vermoeidheid

Vandaag exact een jaar geleden werd de eerste Nederlandfse coronapatient opgenomen in het ziekenhuis. Een jaar lang hebben we binnengezeten met enkel het gezelschap van ons computerscherm. Lessen op alle vormen scholen werden digitaal, werken ging vanuit huis, ook voor jongeren met bijbaantjes, kleding en cadeautjes bestel je online, je boodschappen bestel je online, als je uit eten wil bestel je bij je favoriete restaurant online. Als je je familie mist, videobel je ze; als je je vrienden mist organiseer je op afstand een bierproeverij. Wanhopig word er gezocht naar alternatieven voor sociaal contact, op afstand.

Maar nu, na een jaar, zijn ook veel mensen hier moe van. Videobellen is namelijk geen alternatief voor écht sociaal contact – je ziet geen lichaamstaal, je hebt geen fysiek contact, je deelt een moment niet écht omdat je beiden in je eigen omgeving zit. Het kan juist vermoeiend zijn dat op deze manier iemand in jouw huis binnendringt als je daar net geen zin in hebt, waar je normaal gesproken lekker samen ergens wat zou gaan drinken. Alles doe je vanuit huis. Je collega's zien je boekenkast en de t-shirts op je wasrek op de achtergrond bij elkar zoom meeting. Je moeder ziet op de achtergrond dat je je kerstboom nog steeds niet hebt afgetuigd. Je ziet zelf nog steeds de zelfde vier muren als je wegkijkt van je scherm. 

Liever thuis

Juist doordat deze alternatieven voor sociaal contact veel invasiever zijn, ontwikkelen velen hier een kleine aversie tegen. Áls je dan weer eens bij je moeder langsgaat, of het vrienden afspreekt na een versoepeling van de maatregelen, is het een enorme stap om je weer aan te moeten kleden, je make-up op te doen, een treinreis (mét mondkapje) te maken, en een hele dag of avond lang je aandacht erbij te moeten houden. Corona vormt dan ook steeds meer een soort veiligheidsdeken om lekker thuis te blijven zitten. Waar je soms voelt dat de muren op je af komen, maar waardoor je ook die muren mist als je dan na een jaar toch ineens weg gaat. 

Dit brengt voordelen met zich mee in de vorm van sociale verwachtingen, maar tegelijkertijd brengt het ook gevaren. Wees je dus bewust van je gewoontes, ook thuis; binge drinken speelt nu niet alleen in vriendengroepen op feestjes een rol, maar thuis in eentje drinken wordt steeds gewoner. Probeer dus goed het evenwicht te houden, ook vanuit je eigen veilige haven zijn er gevaren. 

Leave a comment